Entradas

Mostrando entradas de marzo, 2026

Pin0ch0 3D: NIR (parte 1 de 4)

Imagen
🪄✨ Comparto con vosotros mi cuento seleccionado en 🎄 Navidad 🎄 para la antología de Infinity Ideas . Se titula: Pin0ch0 3D: NIR Una historia donde la resina fotopolimérica guarda memoria y un chip NPU de inferencia rápida aprende a soñar. 📖 Publicaré el cuento en cuatro partes durante esta Semana Santa. Espero que lo disfrutéis tanto como yo al escribirlo. 🔒 Cuento registrado en Safe Creative . Todos los derechos reservados. 🌙 ¿Madera? No. Resina fotopolimérica. ¿Alma? Tendrás que leerlo para averiguarlo... PARTE I: EL TALLER DEL INGENIERO El taller de Gepeto ocupaba todo el sótano de su casa en las afueras de A Coruña. No era un sótano cualquiera: era un santuario tecnológico atestado de tesoros acumulados durante cuarenta años de carrera como ingeniero de hardware. Las paredes estaban forradas de estanterías metálicas que se combaban bajo el peso de cajas etique...

O Último Bardo: Eduardo Pondal

Imagen
🌟 POLVO DE ESTRELAS 🌟 Hoxe abro a biblioteca prohibida… ✨📖 “A fada dos montes” , de Eduardo Pondal . O último bardo que andivo polas terras de Breogán escoitando o murmurio dos pinos e sabendo que nos montes había maxia esquecida. 🏔️🍃 Porque Pondal foi o poeta que escribiu Queixumes dos Pinos e lle deu voz ao fogar de Breogán. Con él naceu aquel canto que se fixo himno: “¿Que din os rumorosos, na costa verdecente, ao raio transparente do prácido luar? ¿Que din as altas copas...?” 🎶 Foi o bardo dos misterios , o que recolleu o fío lumínico das fadas cando ninguén máis o vía. Porque Pondal tiña dúas voces : a épica de Os Eoas (corenta anos cantando a Colón) e a máxica de A fada dos montes , onde os poemas gardan tesouros antigos e os montes falan con voz de lenda. Nesta edición que comparto dende o Internet Archive (deses portais que abres como quen cruza un espello), as fadas saen a bailar entre versos con aquel pouso de libro de outras eras....

El mago de luz y la bruja de la niebla

Imagen
En un valle lleno de colores vibrantes habitaba un Mago de Luz. Su corazón era un cristal sin grietas y su magia, un faro sereno que devolvía claridad a los rincones sombríos. Iluminar era tan natural en él como respirar. En la cima de una montaña envuelta en sombras densas vivía una Bruja de la Niebla. Sus hechizos envolvían, ocultaban y desdibujaban los caminos. La niebla era su refugio y su esencia, tan inevitable para ella como el descenso del río hacia el mar. Al principio, el mago no comprendía. Él, que nunca ocultaba nada, se acercaba con la verdad desnuda y la claridad por bandera. La bruja lo miraba y suspiraba. —Eres tan luminoso… —murmuraba ella—. Tu luz me desnuda. No me deja ser yo misma. Otras veces le pedía que le contara sus miedos más profundos, prometiendo guardarlos en cofres sellados. Pero el mago intuía que ella no quería sanarlos, sino usarlos para espesar su propia bruma. Aun así, algo en él desea...

Más cuentos que Calleja - Charles Perrault

Imagen
En mi búsqueda por rescatar la esencia de lo fantástico, hoy os traigo una hermosura del siglo XIX. Un libro donde las palabras de Charles Perrault se encuentran con el genio visual de Rafael de Penagos y publicado, nada menos, que por la mítica editorial Saturnino Calleja. Esta edición digitalizada es una puerta a un tiempo donde los cuentos no eran solo para niños, sino relatos cargados de simbolismo, misterio y una estética que roza lo sublime. En esta segunda entrega de nuestra biblioteca prohibida , podréis hojear historias inmortales como La Bella Durmiente , Caperucita Roja o El Gato con Botas , con ilustraciones que conservan una belleza y una elegancia muy particulares que quedan fantásticas en el visor. Un Tesoro Visual: "Cuentos de Perrault" ilustrado por Penagos      Os invito a explorar sus páginas. Prestad atención a la elegancia de las líneas y a la composición rítmica de cada ilustración; es ahí donde reside la verdadera magia de es...

El libro Negro ó la Magia

Tesoros de Magia y Sabiduría Universal ¡Queda inaugurado con esta entrada mi rincón de saber antiguo! Como Eitán el Mago , entiendo que la tecnología y la magia beben de la misma fuente: la curiosidad humana por desvelar los secretos del universo. Comienza a funcionar una nueva sección que encontraréis en el menú lateral, donde he decidido recopilar y compartir una selección de libros libres de derechos , joyas del dominio público que han inspirado a generaciones de buscadores, escritores y soñadores. En esta biblioteca prohibida encontrarás grimorios, tratados de mitología, clásicos de la ciencia ficción primitiva y relatos que ya pertenecen a la humanidad. Es mi forma de honrar a los maestros que pavimentaron el camino de la imaginación. Un Clásico para Empezar: "El Libro Negro" Para inaugurar esta biblioteca virtual, os traigo un ejemplar fascinante atribuido a Alberto el Grande . Un texto que navega entre la alquimia, las virtudes de las hierb...

A muiñeira do demo - poema (letra creada por Eitán el Mago)

A MUIÑEIRA DO DEMO nace da investigación en poemas de duelos musicais co demo, máis preto da maxia que da festa. Non é unha melodía de romaría aberta, senón un duelo musical coa noite, unha conversa teimuda entre o fol que respira e o silencio que o rodea, coma se cada pausa fose un paso máis cara ó abismo. Nesta muiñeira a gaita convértese en personaxe: chora como o ceo sobre Compostela, berra como curuxa antiga e ronca coma a madeira vella que gardou mil segredos. Agardo que a disfrutedes. 🧙‍♂️🎶 A MUIÑEIRA DO DEMO Adaptación narrativa e folclórica Autor: [Eitán el Mago] I. O RELATO Inspiración: https://www.eitanelmago.gal/2026/03/a-muineira-do-demo.html II. A COMPOSICIÓN No Obradoiro de pedra, onde o demo ven tentar, toca unha gaita afinada, que o ceo fai chorar. ¡Ai, que baixa o demo! ¡Ai, que a Santiago ven! ¡mellor que Xoana do Monte non toca a gaita ninguén! Canta o fol e ...

La muiñeira del diablo

Imagen
Llevo eones catalogando almas; mi puntería es perfecta. Aquella noche descendí al Obradoiro. La piedra estaba empapada, el cielo gris devoraba la catedral. Vi a Juana ajustar el fol de su gaita. La desafié a un duelo musical. Mi música nunca falla: acelera donde el cobarde tropieza, desfigura el compás donde el soberbio se luce, tiende trampas afinadas para cada tipo de hambre humana. He derribado santos y coronado tiranos; conozco cada tempo del deseo porque yo mismo los diseñé. Toqué primero. Busqué el miedo. Busqué el orgullo. Nada. No había pliegues en su alma donde esconder el nombre que los deshace. Oveja o cabra. El que teme o el que se rebela. Entonces llegó su turno. Mantuvo su melodía sin pretensiones. Sin acelerarse, sin adornos, anclada a su propia música. Volví a tocar. Forcé la pieza. Subí el tono, deshice el pulso buscando que me siguiera o que huyera despavorida. Ninguna de las dos. Se me acabó e...

A muiñeira do demo

Imagen
A muiñeira do demo Un relato sobre a música e o abismo Levo eóns catalogando almas; nunca me fallou a puntería. Aquela noite baixei ao Obradoiro. A pedra estaba empapada, o ceo gris devoraba a catedral. Vin a Xoana axustar o fol da súa gaita. Desafíeina a un duelo musical. A miña música nunca falla: acelera onde o covarde tropeza, desfigura o compás onde o soberbio luce, tende trampas afinadas para cada fame humana. Derrubei santos e coroei tiranos; coñezo cada tempo do desexo porque eu mesmo os deseñei. Toquei primeiro. Busquei o medo. Busquei o orgullo. Nada. Non había pregos na súa alma onde agochar o nome que os desfai. Ovella ou cabra. A que teme ou a que se rebela. Entón chegou o seu turno. Mantivo a súa melodía sen pretensións. Sen acelerarse, sen adornos, ancorada na súa propia música. Volvín tocar. Forcei a peza. Subín o ton, esnaquicei o pulso buscando que me seguise ou que fuxise aterrorizada. N...

A princesa Tech

Lector Beta A Princesa Tech Un conto de fadas para a era dixital Había unha vez un príncipe que quería ter parella, pero non unha parella calquera: buscaba a alguén que sentira a tecnoloxía na alma . Unha noite de tormenta brutal —con tronos, choiva torrencial e cortes intermitentes de wifi— chamaron á porta. Era unha princesa empapada, co pelo pegado na cara. — A miña batería está ao 3 %. ¿Deixasme pasar a noite aquí? Cando ela saíu da ducha, él acompañouna ao cuarto de invitados. O dormitorio tiña unha cama king size cun colchón viscoelástico de xel de medio metro de grosor. O que ela non sabía era que o astuto príncipe foi antes ao salón para coller un vello móbil, un iPhone X coa pantalla rota , e escondeuno baixo o groso colchón. A mañá seguinte, a princesa apareceu no almorzo con olleiras ata o chan, o pelo revolto e cara de ter pasado a noite en vela. —¿Que tal dormiches? —preguntou o p...

O ancián da fronteira

Imagen
Todo mago coñece o poder das palabras, mais non todas posúen o mesmo peso nin a mesma orixe. Desde este intre, comezo a conxurar historias tamén en galego, descubrindo e compartindo a beleza da miña lingua nai con quen teña interese en desfrutala. Para iniciar este camiño, elixín un relato sinxelo: notei a falta de traducións ao noso idioma de moitos textos antigos e gustaríame contribuír a que tamén poidan atoparse en galego. Había unha vez un ancián que vivía co seu fillo nunha casa na fronteira. Un día, o seu mellor cabalo fuxiu cara ás terras dos bárbaros. Os veciños viñeron a consolalo. O ancián dixo: Quen sabe se isto non é unha bendición? Meses despois, o cabalo regresou acompañado dun magnífico semental salvaxe. Os veciños felicitárono. O ancián respondeu: Quen sabe se isto non é unha desgraza? Ao fillo deulle por cabalgar. Un día caeu do animal e rompeu unha perna, quedando lisiado. Os veciños volveron lamentarse. O ancián dixo: Quen sabe se isto non...

El anciano de la frontera

Imagen
Había una vez un anciano que vivía con su hijo en una casa en la frontera. Un día, su mejor caballo escapó hacia las tierras de los bárbaros. Sus vecinos vinieron a consolarlo. El anciano dijo: ¿Quién sabe si esto no es una bendición? Meses después, el caballo regresó acompañado de un magnífico semental salvaje. Los vecinos lo felicitaron. El anciano dijo: ¿Quién sabe si esto no es una desgracia? Al hijo le dio por cabalgar. Un día cayó del animal y se rompió una pierna, quedando lisiado. Los vecinos volvieron a lamentarse. El anciano dijo: ¿Quién sabe si esto no es un regalo? Un año más tarde, los bárbaros invadieron la frontera. Todos los jóvenes fueron reclutados para la guerra y muchos murieron en combate. El hijo, por ser lisiado, se quedó en casa y salvó la vida. Los vecinos no volvieron a visitarlos. Parábola taoísta recogida en el Huainanzi , una de las obras capitales de la filosofía y la ciencia política de la antigüedad china....

Entradas populares de este blog

Enciende otro fuego

Sensibilidad digital

La muiñeira del diablo

El mago de luz y la bruja de la niebla

A muiñeira do demo - poema (letra creada por Eitán el Mago)